Ołtarz Mariusza Drapikowskiego budowany w intencji pokoju
Z Polskiej inicjatywy za zgodą Katolickiego Patriarchatu Ormiańskiego na Bliskim Wschodzie, wykonywana jest do IV stacji Drogi Krzyżowej w Jerozolimie Niebiańska Jerozolima – nastawa ołtarzowa w formie tryptyku wraz z monstrancją, do adoracji Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Realizacja powstaje dla miasta, zwanego Miastem Pokoju, by z tego miejsca wypływała modlitwa w intencji o pokój w Ziemi Świętej i na całym świecie. Jest ona w wymiarze religijno-artystycznym wypełnieniem słów skierowanych do wiernych przez Ojca Świętego Benedykta XVI w „Orędziu na Światowy Dzień Pokoju” 1 stycznia 2007 r. Jest tam napisane m.in.: Pragnę zwrócić się z gorącym apelem do Ludu Bożego, aby każdy chrześcijanin poczuł, że jego zadaniem jest być niezmordowanym budowniczym pokoju i wytrwałym obrońcą godności osoby ludzkiej i jej niezbywalnych praw.
Zaproszenie na prezentację dzieła Mariusza Drapikowskiego
Współcześni polscy fundatorzy i artyści za zgodą Katolickiego Patriarchatu Ormiańskiego na Bliskim Wschodzie, kontynuują pracę żołnierzy II Korpusu PSZ stacjonujących w czasie II wojny światowej w Palestynie w IV stacji Drogi Krzyżowej w Bazylice Grobu Świętego. W pracowni Mariusza Drapikowskiego w Gdańsku ukończona już została budowa nadstawy ołtarzowej przeznaczonej dla IV stacji. Nadano jej nazwę NIEBIAŃSKA JEROZOLIMA i formę tryptyku wraz z monstrancją, do adoracji Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. To wielkie dzieło w stanie otwartym ma wymiary 2,5 x 5 metrów i jest skonstruowane ze złota, srebra, tytanu, brązu, kryształu górskiego i bursztynu.
Wydawnictwo nasze opublikowało w roku ubiegłym na swoim portalu internetowym – www.rynekjubilerski.pl obszerne opracowanie Wiesława Gierłowskiego, historyka sztuki i doświadczonego mistrza rzemiosła artystycznego, o znaczeniu bursztynu jako tworzywa artystycznego w historii i kulturze współczesnej. Opracowanie to wraz z bogatym materiałem ilustracyjnym jest dostępne nie tylko w Internecie, lecz także w formie poszczególnych rozdziałów drukowanych w poprzednich numerach naszego czasopisma. Szczęśliwie się składa, iż rozdział poświęcony unikalnemu dziełu Lucjana Myrty jakim jest jego skarbiec, prezentujący całą skalę naturalnej urody odmian bursztynu, śmiałość zamysłu i trafność rozwiązań konstrukcyjnych, możemy opublikować w momencie powrotu kolekcji tego autora do Gdańska po perypetiach ze współpracą z Muzeum Historii Miasta Gdańska sprzed dwóch lat.
Pewna nieporadność w realizacji form rzeźbiarskich i przesadna dekoracyjność wielu obiektów, krytykowana przez specjalistów, nie przeszkodziła spełnieniu przez kolekcję Myrty ważnej roli w promowaniu bursztynu bałtyckiego w środowisku pomorskim i na świecie. Od pierwszego zaprezentowania, imponujących skalą, jakością materiału i oryginalnością funkcji, wyrobów z tej kolekcji na Międzynarodowych Targach Bursztynu „AMBERIF” w Gdańsku w roku 1995, niezmiennie one właśnie były przedmiotem zainteresowania kupców, publiczności i mediów. Co roku wszystkie polskie stacje telewizyjne i wiele zagranicznych prezentowały to wyjątkowe stoisko w swych programach informacyjnych.
